πφφφ..τοσα δεν σας έχω πει;ένα όμως δεν σας έχω πει,ε;δεν σας έχω πει πόσο μ'αρέσει το θέατρο...
γιατί;
επειδή όταν είμαι στη σκήνη μπορώ να μυρίζω ένα τόόσο δυσάρεστο άρωμα κι εγώ να σκέφτομαι Εκείνο,μπορώ να κοιτάζω μάτια αδιάφορα,και να απαντάω με μια φωτιά.τη φωτιά που έχω μέσα μου...μπορώ ν'αγαπάω χωρίς να γνωρίζω,μπορώ να γοητεύω-ναι,το ξέρω-αλλά και να γίνομαι πανάσχημη-φυσικά και δεν με πειράζει-και στο τέλος να αγκαλιάζω κάθε ξένο σώμα,μόνο επειδή κουβαλάμε το ίδιο(ενεργειακό)φορτίο...
κι όταν βγαίνω απο εκεί΄να πατάω πάνω στη φωνή μου και να σηκώνω τα μάτια ίσαμε εκεί,εκεί που στέκεται η ζωτική σκηνή,στα μάτια των ανθρώπων,τόσο βαθιά,που μερικές φορές λες και γνωρίζω την επόμενη ατάκα τους-ή έστω και την προηγούμενη-έτσι,γιατί παλεύω να αγγίξω το μέσα μας...
"αγαπώ τους πάντες" με κάνει να νιώθω...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
11 σπλατς!!:
Μια ματιά ένα βλέμμα τόσο καθαρό που καθρεφτίζει κάθε μικρή και μυστική έκφραση αναμενόμενη όταν είσαι κομμάτι της έστω και αν αυτό κρύβεται τόσο βαθιά...της
Φιλιά καληνύχτα...
Αν αγαπάς τους πάντες..τότε τίποτα άλλο δε χρειάζεται να κατακτήσεις..Καλησπέρες θεατρικές μα τόσο αληθινές..
Να συνεχίσεις να το παλεύεις.Δύσκολο,πολλές φορές ακατόρθωτο
Μα και τόσο ηδονικά όμορφο..
Στο Pride, αδερφές μου, στο Pride!
(info 13/6/09 πλατεία Κλαυθμώνος)
το ξέρω το συναίσθημα της σκηνής...
η ζωή ένα θέατρο είναι άλλωστε :Ρ
φιλιά βρόχινα...
Στη σκηνή...
πριν τα φώτα τηε ράμπας να ανάψουν..
ή μετά, σαν σβήσουν...
δεν λατρεύεις να κάθεσαι τότε πάνω στη σκηνή;;;
Καλησπέρα
κι ένα μικρό
μα πολύ θεατράλε φιλί...
ονειροπόλα,
μυστική κι αναμενόμενη:μαγικός συνδυασμός;!
καληνύχτα !
όναρ,
μιλάμε για ένα συναίσθημα που -ως τώρα-εντόπισα μόνο στην καρδιά μιας έκστασης,το θεωρώ αδιανόητα δύσκολο έξω από αυτήν..
καληνύχτα σου:)
anima,
μας αρέσουν τα δύσκολα όμως,ε;
κι ερωτευόμαστε τα ακατόρθωτα!
σε φιλώ:)
watson,
καλώς όρισες!
αν ζω,καλώς εχόντων των πραγμάτων φυσικά και θα είμαι εκεί!
νεράιδά μου,
μού επιτρέπεις να προσθέσω πως αγαπάμε να παίζουμε θέατρο στη σκηνή για να το παίζουμε όσο λιγότερο γίνεται στη ζωή;;
φιλώ τη σκηνή σου!;)
μάντισσά μου εσύ,
τώρα που ήρθες κι απο'δω,
μου επιτρέπεις να σου πω,
πως μου έλειψες;
ναι,πριν τα φώτα ανάψουν λατρεύω το πάτωμα που τάχα δεν ξέρει πω(ώ)ς θα περπατήσω,το βλέμμα που δεν ξέρει πως πάνω μου θα καταλήξει..
κι όταν σβήσουν τα φώτα,ειλικρινά το μόνο που θέλω είναι να αγκαλιάσω,δεν ξέρω γιατί,αλλά μού βγαίνει πάρα πολύ!
καληνύχτα,
ένα φιλί
-μεγάλο με το πρόσχημα της μεγέθυνσης των θεατρικών εκφράσεων-
και υπόκλιση..
το ξέρω είναι υπέροχο συναίσθημα! είσαι αυτό που ποτέ δεν τόλμησες να ονειρευτείς!
:)
Στη σκηνή σου είμαι γυμν(ός)
Με μαγνητίζει το αν του απαρέμφατου
και της καταιγίδας η αντάρα
Μούσκεψε η καρδιά μου όμως
κι είπα να τυλιχτώ
σ' αυτό το βλέμμα που είπε νύχτες
και μίλησε βυθούς!
Και λέω:"Προμηθεύς ... Δεσμώτης"
Δημοσίευση σχολίου