αν με ρωτούσες τι με φοβίζει σε όλο αυτό... χμ..δε θα'ταν η αδυναμία,ξέρεις,η σωματική,αυτή που με τρομάζει,με παραλύει από εκεί που νιώθω ως εκεί που βιώνω.. δε θα'ταν το τέρμα,το τέλμα,τα φρύδια πιο ψηλά απ'τα μάτια χάριν της έκφρασης του φόβου.. νομίζω πως αυτό που με τρομάζει είναι το πακετάρισμα:ο παράδοξος συνδυασμός που μοιάζει τερατώδης απ'την πλευρά του σύμπαντος:πώς μπορούμε να ικανοποιούμε η(ο) 1 την(τον) άλλη(άλλο) σκοτώνοντάς την(τον) παράλληλα; ακροθιγής,ακαριαία,γενικόλογη-και ίσως ανερμάτιστη-σκέψη.. καλή σας νύχτα, να προσέχετε όπως μπορείτε.όπως ξέρετε.
4 σπλατς!!:
φόβος
σκοτεινή σύραγγα
δεν υπάρχει φως στην άκρη
μην πιστέψεις
μην τους πιστέψεις μωρό μου
μην πας προς τα εκεί
φαύλο φως
φαύλη ύλη
και οι λύσεις
φαύλες κι αυτές...
ki emena to idio me fovizei drosostali kai panta mou erxonte sto nou ola ekeina ta paidakia pou pethenoun stin afriki kai se alles xores xoris na ftene apo mia asthenia pou oute kseroun pos tin apektisan ..
ta filia mou klaps
συβίλλα μου,
ναι,ξέρω τι εννοείς..
είναι συμβολικά χαρακτηριστικό στοιχείο του αιώνα μας..
και οι λύσεις
φαύλες κι αυτές..
ονειροπόλα
τραγικό,πράγματι..
Δημοσίευση σχολίου